விட்டுவிடுதலை யாகிநிற்பா யிந்தச்-vittu viduthayahi nirpaa yinthach

பல்லவி 
விட்டுவிடுதலை யாகிநிற்பா யிந்தச்
சிட்டுக் குருவியைப் போலே.
1,எட்டு திசையும் பறந்து திரிகுவை 
ஏறியக் காற்றில் விரைவோடு நீந்துவை 
மட்டுப் படாதெங்கும் கொட்டிக் கிடக்குமிவ் 
வானொளி யென்னும் மதுவின் சுவையுண்டு (விட்டு)

2.பெட்டையி னோடின்பம் பேசிக் களிப்புற்றுப்  
பீடையி லாததொர்  கூடுகட் டிக்கொண்டு 
முட்டை தருங்குஞ்சை  காத்து மகிழவைதி 
முந்த உணவு கொடுத்தன்பு செய்திங்கு (விட்டு)
3.முற்றத்தி லேயுங் கழனி வெளியிலும் 
முன்கண்ட தானியம் தன்னைக் கொணர்ந்துண்டு 
மற்ற பொழுது கதைசொல்லித் தூங்கிப்பின் 
வைகறை யாகுமுன் பாடி விழிப்புற்று (விட்டு)

வில்லினை ஒத்த புருவம் வளைத்தனை -villinai otha puruvam valaithanai

1.வில்லினை ஒத்த புருவம் வளைத்தனை
          வேலவா! அங்கொர்
   வெற்பு நொறிங்கிப் பொடிப்பொடி
           யானது, வேலவா!
    சொல்லினைத் தேனிற் குழைதுரைப் பாள்சிறு
            வள்ளியைக் -கண்டு
    சொக்கி மரமென நின்றனை தென்மலைக்
             காட்டிலே
     கல்லினை யொத்த வலிய மனங்கொண்ட
             பாதகன் - சிங்கன்
     கண்ணிரண் டாயிரங் காக்கைக் கிரையிட்ட
             வேலவா!
      பல்லினைக் காட்டி வெண் முத்தைப் பழித்திடும்
              வள்ளியை - ஒரு
       பார்ப்பனக் கோலந தரித்துக் கரந தொட்ட
              வேலவா!
2.வெள்ளலைக் கைகளைக் கொட்டி முழங்குங்
               கடலினை - உடல் 
   வெம்பி மருகி சுருக்கிப் புகைய
               வெருட்டினாய்.
   கிள்ளை மொழிச்சிறு வள்ளி யெனும் பெயர்ச்
                செல்வத்தை- என்றும் 
   கேடற்ற வாழ்வினை யின்ப விளக்கை 
                மருவினாய்
   கொள்ளை கொண்  டே அம ராவதி வாழ்வு 
                 குலைத்தவன் - பானு 
   கோபன் தலை பத்துக் கோடித் துணுக்குறக் 
                  கோபித்தாய்
   துள்ளிக் குலாவித் திரியுஞ் சிறுவன் 
                  மானைப்போல் - தினைத்
    தோட்டத்தி லேயொரு பெண்ணை மணங்
                  கொண்ட வேலவா!
3, ஆறு சுடர்முகங் கண்டு விழிக்கின்ப 
                  மாகுதே - கையில் 
     அஞ்சலெ னுங்குறி கண்டு மகிழ்ச்சியுண்
                   டாகுதே.
     நீறு படர்க்கொடும் பாவம் பிணிபசி 
                    யாவையும் - இங்கு
     நீக்கி யடியரை நித்தமுங் காத்திடும் 
                    வேலவா!
      கூறு படப்பல கோடி யவுணரின் 
                    கூட்டத்தை- கண்டு 
     கொக்கரித் தண்டங் குலுங்க நகைதிடுஞ் 
                    சேவலாய்!
      மாறு படப்பல வேறு வடிவொடு
                    தோன்றுவாள் - எங்கள் 
      வைரவி பெற்ற பெருங்கன லே, வடி 
                      வேலவா!

                    

     

     
               

நெஞ்சி லுரமுமின்றி -nenjil uramuminri

1. நெஞ்சி லுரமுமின்றி
நேர்மைத் திறமுமின்றி
வஞ்சனை சொல்வரரடி -கிளியே
வாய்ச்சொல்லில் வீரரடி.
2.கூட்டத்தில் கூடிநின்று 
கூவிப் பிதற்றல்லன்றி
நாட்டத்திற் கொள்ளரடீ -கிளியே
நாளில் மறப்பாரடீ,
10.அச்சமும் பேடிமையும்
அடிமைச் சிறுமதியும்
உச்சத்திற் கொண்டாரடி -கிளியே
ஊமைச் சனங்களடீ.
11.ஊக்கமும் உள்வலியும் 
உண்மையிற் பற்றுமில்லா
மாக்களுக்கோர் கணமும் -கிளியே
வாழதகுதியுண்டோ
16. சொந்தச் சகோதரர்கள்
துன்பத்தில் சாதல் கண்டும்
சிந்தை யிரன்காரடீ -கிளியே
செம்மை மறந்தாரடீ. 

Note: Other stanzas omitteed in the song

நெஞ்சுக்கு நீதியும் தோளுக்கு வாளும்-nenujukku neethiyum tholukku vaalum

நெஞ்சுக்கு நீதியும் தோளுக்கு வாளும்
     நிறைந்த சுடர்மணிப்பூண்
பஞ்சுக்கு நேர்பல துன்பங்க ளாம் இவள்
     பார்வைக்கு நேர்பெருந்தீ.
வஞ்சனை இன்றிப் பகையின்றிச் சூதின்றி
     வையக மாந்தரெல்லாம்
தஞ்சமென்றே யுரைப் பீர் அவள் பேர் சக்தி
     ஓம் சக்தி , ஓம்சக்தி, ஓம்
2.நல்லதும் தீயதுஞ் செய்திடும் சக்தி
      நலத்தை நமக்கிழைப்பாள்;
அல்லது நீங்கும்" என்றேயுல கேழும்
      அறைந்திடு வாய்முரசே
சொல்லத்தகுந்த பொருளன்று காண் இங்குச்
      சொல்லு மவர்தமையே
அல்லல் கெடுத்தம ரர்க்கினை யாக்கிடும்
     ஓம்சக்தி, ஓம்சக்தி, ஓம்.
3.நம்புவதேவழி என்ற மறைதன்னை
       நாமின்று நம்பிவிட்டோம்
   கும்பி ட்டேந நேரமும் "சக்தி" யென்றாலுனைக்
        கும்பிடுவேன் மனமே .
    அன்புக்குந தீக்கும் விடத்துக்கும் நோவுக்கும்
         அச்சமில்லாதபடி .
    உம்பர்க்கும் மிமபர்க்கும் வாழ்வு தரும்
          ஓம்சக்தி, ஓம்சக்தி, ஓம்.
5. வெள்ளை மலர்மிசை வேதக் கருப்பொரு
           ளாக விளங்கிடுவாய்!
     தெள்ளு கலைதமிழ் வாணி நினக்கொரு
            விண்ணப்பம் செய்துடுவேன் .
     எள்ளத் தனைபபோழு துமபய னின்றி
             யிராதென்றன் நாவினிலே
      வெள்ள மெனப்பொழி வாய்சக்தி , வேல்சக்தி,
             வேல்சக்தி வேல்சக்தி வேல்!
Note: 4th stanza omitted in the song

     

எந்தையும் தாயு மகிழ்ந்து குலாவி-enthaiyum thaym makizhinthu kulavi

எந்தையும் தாயு மகிழ்ந்து குலாவி
யிருந்தது மிந்நாடே - அதன் 
முந்தைய ராயிர மாண்டுகள் வாழ்ந்து 
முடிந்தது மிந்நாடே - அவர் 
சிந்தையி லாயிர மெண்ணம் வளர்ந்து 
சிறந்தது மிந்நாடே - இதை
வந்தனை கூறி மனதி லிருத்தியென்
வாயுற வாழ்த்தேனோ -இதை 


(பல்லவி)வந்தே மாதரம், வந்தே மாதரம் 
என்று வணங்கேனோ? 


இன்னுயுயிர் தந்தெமை யீன்று வளர்த்தரு
ளீந்தது மிந்நாடே - எங்கள்
அன்னையர் தோன்றி மழலைகள் கூறி
அறிந்தது மிந்நாடே - அவர்
கண்ணிய ராகி நிலவினி லாடிக் 
களித்தது மின்னடே - தங்கள் 
பொன்னுட லின்புற நீர்விளை யாடியில் 
போந்தது மிந்நாடே -இதை 


(பல்லவி) வந்தே மாதரம், வந்தே மாதரம் 

என்று வணங்கேனோ? 
மங்கைய ராயவர் -ல்லற நன்கு 
வளர்த்தது மிந்நாடே -அவர்
தங்க மதலைக லீன்றமு தூட்டித் 
தழுவிய திந்நாடே -மக்கள் 
துங்க முயர்ந்து வளர்கெனக் கோயில்கள் சூழ்ந்தது மிந்நாடே -பின்னர்
அங்கவர் மாய அவருடற் பூந்துகள்
ஆர்ந்தது மிந்நாடே - இதை


(பல்லவி))வந்தே மாதரம், வந்தே மாதரம் 
என்று வணங்கேனோ? 

தேடியுனைச் சரணடைந்தேன், தேசமுத்து மாரி!

தேடியுனைச் சரணடைந்தேன், தேசமுத்து மாரி!

கேடதனை நீக்கிடுவாய், கேட்டவரந தருவாய்.

பாடியுனைச் சரணடைந்தேன் பாசமெல்லாங் களைவாய்    

கோடிநலஞ் செய்திடுவாய், குறைகளெல்லாந தீர்ப்பாய்

தேடியுனைச் சரணடைந்தேன், தேசமுத்து மாரி!

கேடதனை நீக்கிடுவாய், கேட்டவரந தருவாய்.

பாடியுனைச் சரணடைந்தேன் பாசமெல்லாங் களைவாய்    

கோடிநலஞ் செய்திடுவாய், குறைகளெல்லாந தீர்ப்பாய்

எப்போழுதுங் கவலையிலே இணைந்கிநிற்பான் பாவி 

ஒப்பியுன் தேவல்செய்வேன் உனதருளால் வார்வேன்

சக்தியென்று நேரமெல்லந தமிழ்க்கவிதை பாடி,

பக்தியுடன் போற்றிநின்றால் பயமனைதுந தீரும்.  

ஆதாரம சக்தியென்றே அருமறைகள் கூறும்;

யாதானுந தொழில் புரிவோம்; யாதுமவள் தொழிலாம்.

துன்பமே யியர்கை எனும் சொல்லைமறந திடுவோம்
இன்பமே வேண்டிநிற்போம்; யாவுமவள் தருவாள்.

 நம்பினார் கெடுவதில்லை; நான்குமறைத் தீர்ப்பு; 
 அம்பிகையைச் சரண்புகுந்தால் அதிகவரம் பெறலாம்.


 

காயிலே புளிப்பதென்னே? கண்ண பெருமானே - நீ

காயிலே புளிப்பதென்னே? கண்ண பெருமானே - நீ 

கனியிலே -னிப்பதென்னே?கண்ண பெருமானே!

நோயிலே படுப்பதென்னே?கண்ண பெருமானே -நீ 

நோன்பிலே உயிர்ப்பதென்னே?கண்ண பெருமானே!

காற்றிலே குளிர்ந்த தென்னே? கண்ண பெருமானே -நீ 

கனலிலே சுடுவ தென்னே?கண்ண பெருமானே!

சேற்றிலே குழம்ப லென்னே?கண்ண பெருமானே-நீ 

திக்கிலே தெளிந்த தென்னே?கண்ண பெருமானே!

ஏற்றிநின்னைத் தொழுவதென்னே?கண்ணபெருமானே -நீ
எளியர்தம்மைக் காப்ப தென்னே?கண்ண பெருமானே!
போற்றினோரைக் காப்ப தென்னே?கண்ண பெருமானே!-நீ 

பொய்யர் தம்மை மாயப்ப தென்னே?கண்ண பெருமானே!

போற்றி!போற்றி!போற்றி![போற்றி! கண்ண பெருமானே!-நின்
பொன்னடிகள் போற்றி நின்றேன், கண்ண பெருமானே!

அன்னையை வேண்டுதல்

அன்னையை வேண்டுதல் 

எண்ணிய முடிதல் வேண்டும்,
நல்லாவே எண்ணல் வேண்டும்;
திண்ணிய நெஞ்சம் வேண்டும்,
தெளிந்தநல் லறிவு வேண்டும்;
பண்ணிய பாவமெல்லாம் 
பரிதிமுன் பனியே போல,
நண்ணிய நின்முன் இங்கு 
நசித்திடல் வேண்டும் அன்னாய்!

அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே


இச்சகத்து ளோரெல்லாம் எதிர்த்துநின்ற போதினும்,
அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
துச்சமாக வெண்ணிநம்மைத் து 'றுசெய்த போதினும்,
அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
பிச்சைவாங்கி யுண்ணும்வாழ்க்கை பெற்றுவிட்ட போதினும்,

அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே  
இச்சைகொண்ட பொருளெலாம் இழந்துவிட்ட போதினும்,அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
கச்சையணிந்த கொங்கைமாதர் கண்கள்வீசு போதினும்,
அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
நச்சைவாயி லேகொணர்ந்து நண்பரூட்டு போதினும்
அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

பச்சையூ நியைந்தவேர் படைகள்வந்த போதினும்,அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே , 
உச்சிமீது வானிடிந்து வீழுகின்ற போதினும், அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே.  

 எல்லா மாகிக் 

எல்லா மாகிக் கலந்து நிறைந்தப்பின் 
ஏழைமை யுண்டோடா? -மனமே!
பொல்லாப் புழுவினைக் கொல்ல நினைத்தபின் 
புத்தி; மயக்க முண்டோ? 


உள்ள தெலாமோர் உயிரென்று தேர்ந்தபின் 
உள்ளங் குலைவ துண்டோ - மனமே!
வெள்ள மெனம்பொழி தண்ணரு ளாழ்ந்தபின் 

வேதனை யுண்டோ டா?


சித்தி நியல்பு மதன்பெருஞ் சக்தியின் செயகையநீ தேர்ந்துவிட்டால் -மனமே!
எதனை கோடி இடர்வந்து சூழினும் 
எண்ணஞ் சிறிதுமுண்டோ?

செய்க செயல்கள் சிவத்திடை நின்றெனத் தேவ னுரைத் தன்னே; -மனமே!
பொய்கருதாம் லதன்வழி நிற்பவர்
பூதல மஞ்சுவரோ?

ஆன்ம வொளிக்கடல் மூழ்கிக் திளைப்பவர்க் கச்ச முண்டோடா?- மனமே;
தேன்மடை யின்குத் திறந்து கண்டு 
தேக்கித் திரிவமடா!

ஓடி விளையாடு பாப்பா - நீ - Odi vilayaadu paappaa

.

1.ஓடி விளையாடு பாப்பா, - நீ 
ஓய்ந்திருக்க லாகாது பாப்பா ,
கூடி விளையாடு பாப்பா, -ஒரு 
குழந்தையை வையாதே பாப்பா. 


2,சின்னஞ்சிறு சிருகுகுவி போலே - நீ 
திரிந்து பறந்துவா பாப்பா,
வண்ணப் பறவைகளைக் கண்டு - நீ 
மனத்தில் மகிழ்ச்சிகொள்ளு பாப்பா 


3.கொத்தித் திரியுமந்தக் கோழி-அதைக் 
கூட்டி விளையாடு பாப்பா 
எத்தித் திருடுமந்த காக்காய் -அதற் 
கிரக்கப்படவேணும் பாப்பா.


4.பாலைப் பொழிந்துதரும் பாப்பா-அந்தப் 
பசு நல்லதடி பாப்பா 
வாலைக் குழைந்துவரும் நாய்தான்-அது 
மனிதர்க்குத்  தோழனடி பாப்பா.


5.வண்டியிழுக்கும் நல்ல குதிரை -நெல்லு 
வாழி உழுதுவரும் மாடு, 
அண்டிப் பிழைக்கும் நம்மை ஆடு,-இவை 
ஆதரிக்க வேணுமடி பாப்பா.

6.காலை எழுந்தவுடன் படிப்பு - பின்பு 
கனிவு கொடுக்கும் நல்ல பாட்டு 
மாலை முழுதும் விளையாட்டு -என்று 
வழக்கப் படுத்திக் கொள்ளு பாப்பா 


7.பொய் சொல்லக்கூடாது பாப்பா-என்றும் 
புறஞ் சொல்ல லாகாது பாப்பா, 
தெய்வம் நமக்குத்துணை பாப்பா-ஒரு 
தீங்கு வரமாட்டது பாப்பா.


8..பாதகஞ் செய்பவரைக் கண்டால் - நாம் 
பயம்கொள்ள லாகாது பாப்பா, 
மோதி மிதித்துவிடு பாப்பா - அவர் 
முகத்தில் உமிழிந்துவிடு பாப்பா


9.துன்பம் நெருங்கி வந்த போதும்-நாம் 
சோர்ந்துவிடலாகாது பாப்பா,
அன்மிகுந்த் தெய்வமுண்டு-துன்பம் 
அத்தனையும் போக்கிவிடும் பாப்பா


10.சோம்பல் மிகக்கெடுதிபாப்பா-தாய் 
சொன்ன சொல்லைத் தட்டாதேபாப்பா 
தேம்பி யழுங் குழந்தை  நொண்டி,-நீ 
திடங்கொண்டு போராடு பாப்பா   


11.தமிழ்த்திருநாடு தன்னைப் பெற்ற-எங்கள் 
தாயென்று கும்பிடடி பாப்பா.
அமிழ்தில் இனியதடி பாப்பா,-நம் 
ஆன்றோர்கள் தேசமடி பாப்பா 


12.சொல்லில் உயர்வு தமிழ்ச் சொல்லே,-அதைத் 
தொழுது படித்திடடி பாப்பா,
செல்வம்நிறைந்த ஹிந்து ஸ்தானம் -அதைத் 
தினமும் புகழ்ந்திடடி பாப்பா.


13.வடக்கில் இமயமலை பாப்பா-தெற்கில் 
வாழுங் குமரி முனை பாப்பா.
கிடக்கும் பெரிய கடல் கண்டாய்-இதன் 
கிழக்கிலும் மேற்கிலும் பாப்பா.


14.வேத முடையதிந்த நாடு-நல்ல 
வீரர் பிறந்தநாடு.
சேதமில் லாத ஹிந்துஸ்தானம்-இதைத் 
தெய்வமென்று குமிடடி பாப்பா.


15.சாதிகள் இல்லையடி பாப்பா-குலத் 
தாழ்ச்சி உயர்ச்சி சொல்லல் பாவம்;
நீதி, உயர்ந்தமதி,கல்வி-அன்பு  
நிறைய உடையோர்கள் மேலோர்.


16.உயிர்களிடத்தில் அன்பு வேணும் - தெய்வம் 
உண்மையென்று தானறிதல் வேணும்;
வயிர முடையநெஞ்சு வேணும்;-இது 
வாழும் முறைமையடி பாப்பா. 

A visitor from Madras is viewing this post frequently.Now I have posted the full text of the song and  one more video.

Bharathyi's patriotism-பாரதியின் தேசப்பற்று

பாரதியின் தேசப்பற்று
கவிஞர் ஷெல்ல யின்   இடையறாததனிமனிதத் தேடுதல். பாரதி தேசபக்தி பாடல்கள் எழுதுவதற்கு தூண்டுகோலாக இருந்தது. அவர் எழுதிய உணர்ச்சிமிக்க தேசபக்தி பாடல்கள் தமிழ் மக்களின் கவனத்தை இடையறாது ஈர்த்தது.அவர் எழுதிய தேசபப்க்தி பாடல்கள் "ஸ்வதேச கீதங்கள்"(1908) மற்றும் "ஜன்ம பூமி" (1909) ஆகிய இரண்டு புத்தகங்களில் காணலாம்.இந்த இரண்டு புத்தகங்களையும் சகோதரி நிவேதிதாவிற்கு அர்பணித்துள்ளார்
Patriotic Poems :     Bharati who loved Shelley’s tireless search for individual liberty was influenced by him while writing patriotic poetry. He caught the breathless attention of the Tamil people with his powerful lyric, the bulk of which are to be found in ‘ Swadesa Gitangal ‘ (1908) and ‘ Janma Bhumi ‘ (1909). Significantly he dedicated both the books to Sisters Nivedita.

    

சின்னஞ்சிறுகிளியே கண்ணம்மா-chinnanchirukilye kannamma

சின்னஞ்சிறுகிளியே, கண்ணம்மா

செல்வக் களஞ்சியமே! (சின்னஞ்சிறு)

என்னைக்  கலிதீர்த்தே உலகில்

ஏற்றம் புரிய வந்தாய்! (சின்னஞ்சிறு)

பிள்ளைக்கனியமுதே, -கண்ணம்மா!

பேசும் பொற்சித்திரமே!

அள்ளியணைத்திடவே-என்முன்னே    

ஆடிவருந்  தேனே (சின்னஞ்சிறு)

ஓடி வருகையிலே- கண்ணம்மா!  

உள்ளம் குளிருதடீ; 

ஆடித்திரிதல்  கண்டால் உன்னைப்போய்

ஆவி தவிழுதடி

உச்சிதனை முகந்தால்  - கருவம்

ஓங்கி வளருதடி

மெச்சி யுனை யூரார்- புகழ்ந்தால்

மேனி சிலிர்க்குதடீ.

கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்-உள்ளந்தான் 

 கள்வெறி கொள்ளுதடீ

உன்னை தழுவிடிலோ- கண்ணம்மா

 உன்மத்த மாகுதடீ.

உன் கண்ணில் நீர்வழிந்தால்- என்நெஞ்சில் 

 உத்திரங்  கொட்டுதடி; 

என் கண்ணில்  பாவையன்றோ? கண்ணம்மா

என்னுயிர்  நின்னதன்றோ!

என் உயிர் நின்னதன்றோ!

என் உயிர் நின்னதன்றோ!

Sinnanchirukiliye kannamma
Selvakkalanjiyame (chinnanchiru)
Ennai kali theerka ulagil etram puriya vanthaai (chinnanchiru)
Pillai kaniyamuthe kannamma pesum porchithirame 
Alli anaithidave enmel aadi varum thene (chinnamchiru)
Odi varukaiyile kannamma ullam kuliruthadi 
Aadi thirthal kandaal unnaippoi aavi tazhuthadi 
Uchithanai mukarnthal karuvam ongi valarithadi 
Mechi unnai urar pugazhnthaal meni silirkuthadi
Kannathil muthamittal ullamthaan kalveri kolluthadi
Unnai thazhividilo kannammaa unmathamaguthadi
Un kannil neer vazhindaal en nenjil uthiram kottuthadi 
En kannil paavayanro kannammaa

En uyir ninnathanro!  en uyir ninnathanro! en uyir ninnathanro!

Arivum nee-அறிவும் நீ, தருமம் நீ,உள்ளம் நீ,

அறிவும் நீ,
தருமம் நீ,
உள்ளம் நீ,
அதனிடை மருமம் நீ,
உடற்கண் வாழ்ந்திடும் உயிர் நீ,
தோளிடை வன்புநீ,
நெஞ்சகத்து அன்புநீ,
ஆலயம்தோறும் அணிபெற விளங்கும்
தெய்வச் சிலையெல்லாம், தேவி , இங்குனதே!  


Arivum nee,  

tharumam nee,

ullam nee,

athanidai marumam nee, 

udarkan vazhnthidum uyir நீ,

Tholidai vanbunee,

nenjakathu anbunee

Alayanthorum anipera vilankum

deivachilaiyellam, devi, ingunathe!

Ninnaiye rathienru ninaikkirenadi kannamma-நின்னையே ரதியென்று நினைக்கிறேனடி – கண்ணம்மா

பல்லவி  


நின்னையே ரதியென்று நினைக்கிறேனடி – கண்ணம்மா
தன்னையே சகியென்று சரண மெய்தினேன்
(நின்னையே)
சரணங்கள் 

1.பொன்னையே நிகர்த்த மேனி
மின்னையே நிகர்த்த சாயற்
பின்னையே-நித்ய-கன்னியே, 
கண்ணம்மா( நின்னையே)

2.மாரனம் புகலென் மீது வாரி வாரி வீசநீ (2)
கண் பாராயோ-வந்து சேராயோ,
கண்ணம்மா ( நின்னையே)

  3. யாவுமே சுகமுனிக்கொர் ஈசனா மெனக்குன் தோற்றம்
மே வுமேஇங்கு யாவுமே,கண்ணம்மா

(நின்னையே)