தோயுமது நீ எனக்கு, தும்பியடி நான் உனக்கு.
வாயுரைக்க வருகுதில்லை, வாழி நின்றன் மேன்மையெல்லாம்;
தூயசுடர் வானொளியே! சூறையமுதே! கண்ணம்மா!1
வீணையடி நீயெனக்கு, மேவும் விரல் நானுனக்கு;
பூணும் வடம் நீயெனக்கு, புது வயிர நானுனக்கு;
காணுமிடந தோறு நின்றன் கணணி னொளி வீசுதடீ
மாணுடைய பேரரசே! வாழ்வு நிலையே! கண்ணம்மா!2
வானமழை நீயெனக்கு,வண்ணமயில் நானுனக்கு;
பானமடி நீயெனக்கு, பாண்டமடி நானுனக்கு;
ஞானஒளி வீசுதடி, நங்கை நின்றன் சோதிமுகம்,
ஊனமறு நல்லழகே! ஊறுசுவையே! கண்ணம்மா!3
வெண்ணிலவு நீயெனக்கு மேவு கடல் நானுனக்கு;
பண்ணுசுதி நீயெனக்கு, பாட்டினிமை நானுனக்கு;
எண்ணி யெண்ணிப் பார்த்திடிலோர் எண்ணமில்லை!
நின் சுவைக்கே
கண்ணின் மணி போன்றவளே! கட்டியமுதே! கண்ணம்மா!4
காதலடி நீயெனக்கு காந்தமடி நானுனக்கு;
வேதமடி நீயெனக்கு விந்தையடி நானுனக்கு;
போதமுற்ற போதினிலே பொங்கிவருந் தீஞ்சுவையே!
நாதவடி வானவளே ! நல்லயுயிரே! கண்ணம்மா!5
வீசு கமழ நீ யெனக்கு,விரியுமலர் நானுனக்கு;
பேசுபொருள் நீயெ னக்கு, பேணுமொழி நானுனக்கு;
நேசமுள்ள வான்சுடரே!நின்னழகை யேதுரைப்பேன்?
ஆசை மதுவே!கனியே! அள்ளுசுவையே கண்ணம்மா 6
நல்லுயிர் நீயெனக்கு நா டியடி நானுனக்கு;
செல்வமடி நீயெனக்கு,சேமநிதி நானுனக்கு;
எல்லையற்ற பேரழ்கே!எங்கும் நிறை பொற்சுடரே!
முல்லை நிகர் புன்னகையாய்!மோதுமின்பமே!கண்ணம்மா!7
தாரயடி நீயெனக்கு, தண்மதியம் நானுனக்கு:
வீரமடி நீயெனக்கு,வெற்றியடி நானுனக்கு;
தாரணியில் வானுலகில் சார்ந்திருக்கும் இன்பமெல்லாம்
ஒருருவாய்ச் சமைந்தாய்!உள்ளமுதமே!கண்ணம்மா!8
