Nallathor veenai seithe- நல்லதோர் வீணை செய்தே

1.நல்லதோர் வீணை செய்தே - அதை
     நலங்கெடப் புழுதியிலெறிவருதுண்டோ? (நல்லதோர்)
சொல்லடி, சிவசக்தி !~ எனைச்
     சுடர்மிகு மறிவுடன் படைத்துவிட்டாய்.
வல்லமை தாராயோ, - இந்த
     மாநிலம் பயனுற வாழ்வதற்கே?
சொல்லடி, சிவசக்தி - நிலச்
     சுமையென வாழ்ந்திட புரிகுவையோ?(நல்லோதோர்)

2.விசையுறுப் பந்தினைப்போல் - உள்ளம்
     வேண்டியபடி செலும் உடல் கேட்டேன்
நசையறு மனங்  கேட்டேன், - நித்தம்
    நவமெனச் சுடர் தரும் உயிர் கேட்டேன் - உயிர் கேட்டேன் -
உயிர் கேட்டேன்
    தசையினச் தீச்சுடினும் - சிவ
சக்தியினை பாடும் நல் லகங்  கேட்டேன்
    அசய்வறு மதி கேட்டேன்; - இவை
அருள்வதில் உனக்கெதுந்  தடையுளதோ(நல்லதோர்)

சிவசக்தியிடம் பாரதி வேண்டுவது:

சுடர்மிகு அறிவுடன் பிறந்துவிட்ட என்னால்  இவ்வுலகம் பயன் பெறவேண்டும். அல்லால் நான் பிறந்த இம்மண்ணுக்கு சுமையாக இருப்பதில் அர்த்தமில்லை.அதற்கு நான் வேண்டியபடி செயல்பட மனம் கேட்கிறேன்.அதை செயல்படுத்த உடல் வேண்டும், உயிர் வேண்டும்  என் தசையினை தீச்சுடுமபோதும் உன்னை பாடும் உள்ளம் வேண்டும். அதை அருள்வதில் உனக்கு ஏதும் தடை இருக்க அவசியம் இருப்பதற்கில்லை.

இல்லை எனில் நல்ல வீணையை செய்து அதை புழிதியில் எறிவது போலாகும்.
Bharathi prays to God Sivasakthi:
You created me with flaming knowledge.This world should benefit from me.Otherwise I do not want to be a burden to this land where I was born.I want you to give me mind and health and life to do what I want to do.Give me the boon to sing about you even when my body is burnt.You will have no objection to grant me this. 

பாரதி இயற்றிய இப்பாட்டை திரு இளையராஜா பாடுவது முதலில் உள்ளது 
சென்னையிலிருந்து அடிக்கடி ஒரு நண்பர் இந்த  பாட்டை கேட்கிறார்.அவருக்காக SPB பாடிய   இன்று upload செய்துள்ளேன். 




.

சகோ தரி நிவேதிதா-Sister Nivedita and Bharathi

சகோ தரி நிவேதிதா 

     Nivedita was born Margaret Elizabeth Noble on October 28, 1867 in a Irish family that was religious. She received a good education, but quite early in life had to take up a job, as her father died when she was ten years old. She chose the profession of a schoolteacher, and was happy to be one. Even as she taught, she kept improving herself by continuing to study, and became a good orator and writer.  

    Margaret attended lectures by Swami Vivekananda and took part in group discussions. She realised that the Divine had taken her future in hand. Swami told Margaret: "I have been making plans for educating the women of my country. I think you could be of great help to me."

    She came to India in 1898 and became a probationer of the Order of Sri Ramakrishna at Belur, and was given the name, Nivedita. After a session of meditation and music in which the monks participated, the Swami pointed to the opposite bank of the Ganges and said: `Nivedita that is where I would like to have a convent for women. Like a bird that needs two wings to fly, India must have both educated men and educated women."

   Sister Nivedita plunged into work immediately. With little means at her disposal, she opened the first school for girls in November of the same year. Among the problems she had to encounter was the intransigence of Indian families, which frowned upon educating a female child. Sister Nivedita had to go abroad for collecting funds. She had to study a lot of Indian philosophical and religious literature to be worthy of becoming a nun of the Order. There were long trips she had to undertake within India.

    But the idealism burnt steadily, in spite of innumerable hurdles and disappointments. The school prospered somehow after a couple of stoppages and soon became an icon for women's emancipation.

     Her special contribution to Tamil Nadu was the manner in which she inspired Subramania Bharati become a champion of women's emancipation and for his work against casteism

    Subramania Bharathi who got attracted to the Hindu spirutualiy and nationalism during his stay at Varanasi. He attended the meeting of the All India National Congress in the year 1905 and on his return also got the opportunity to meet Sister Nivedita, the spiritual daughter of the great Indian philosopher and thinker, Swan Vivekananda. The moment he saw her, he knew he was in the presence of a tremendous power, a Shakthi. The phase proved to be a crucial turning point in the life history of Subramania Bharathi.

   Subramania Bharathi, who got attracted to the Hindu spirituality and nationalism during his stay at Varanasi. He attended the meeting of the All India National Congress in the year 1905 here and on his return also got the opportunity to meet Sister Nivedita, the spiritual daughter of the great Indian philosopher and thinker, Swami Vivekananda. Subramania Bharathi felt very impressed on meeting Sister Nivedita. The moment he saw her, he knew he was in the presence of a tremendous power, a Shakti. This phase proved to be a crucial turning point in the life history of Subramania Bharathi.

   When she learnt that he did not bring his wife with him ``as she would not understand about great Movements like the Congress," she flared up: "How can one half of a society win freedom when it enslaves the other half? Let the past be forgotten. Henceforth, do not think of her as something different. Hold her as your left hand and praise her in your heart as an angel."

   She also asked him to eschew all ideas of caste, class and birth and enthrone only love in his heart. Her flaming example led Subramania Bharathi to become an intense nationalist for she opened the upper part of her gown in frenzy and thundered: "Your people must become brave. You must have daring to stab us here!"

   Bharathi considered her to be his guru, dedicated his first two books of poems to her and preserved the leave of Himalayan tree she gave him and revered it till the end of his life. One can gauge her inspiration in his poems on Shakthi.

   Though she passed away on October 11, 1911, Bharathi’s gem-like poem is a living memorial to Sister Nivedita, the flaming pioneer of the Omnipotent Shakthi who had come to befriend and guide the modern Indian women.

“Nivedita, Mother

Temple consecrated to love,

Sim dispelling my soul’s darkness,

Rain to the parched land of our lives,

Helper of the helpless, Offering of Grace,

Destructive fire to the eive in men,

My salutation to you, Mother.”

குறை ஒன்றும் இல்லை மறை மூர்த்தி கண்ணா-Kurai onrum illai maraimoorthy kanna

The following song is written by Shri C.Rajagopalachari (C,Rajaji) and sung by Bharat Ratna Smt.M.S,Subbulakshmi. I want give lyrics in tamil written Rajajai and the song sung by M.S,Subbalakshmi.

Now the lyrics:

குறை ஒன்றும் இல்லை பாடல் வரிகள்  
                                    -

--குறை ஒன்றும் இல்லை மறை மூர்த்தி கண்ணா குறை ஒன்றும் இல்லை கண்ணா குறை ஒன்றும் இல்லை கோவிந்தா கண்ணுக்கு தெரியாமல் நிற்கின்றாய் கண்ணா கண்ணுக்கு தெரியாமல் நின்றாலும் எனக்கு குறை ஒன்றும் இல்லை மறைமூர்த்தி கண்ணா 
சரணம் - 1 
வேண்டியதை தந்திட வெங்கடேசன் நின்றிக்க
வேண்டியது வேறில்லை மறைமூர்த்தி கண்ணா மணிவண்ணா மலையப்பா கோவிந்தா கோவிந்தா 
சரணம் - ௨
திரையின் பின் நிற்கின்றாய் கண்ணா திரையின் பின் நிற்கின்றாய் கண்ணா உன்னை மறை ஓதும் ஞானியர் மட்டுமே காண்பார்
உன்னை மறை ஓதும் ஞானியர் மட்டுமே காண்பார்
என்றாலும் குறை ஒன்றும் எனக்கில்லை கண்ணா 
சரணம் - 3 
குன்றில் மேல் கல்லாகி நிற்கின்ற வரதா
குறை ஒன்றும் இல்லை மறை மூர்த்தி கண்ணா குறை ஒன்றும் இல்லை மறை மூர்த்தி கண்ணா மணிவண்ணா மலையப்பா கோவிந்தா கோவிந்தா 
சரணம் - 4 
கல்லினாற்கு இறங்கி கல்லிலே இறங்கி
நிலையாக கோவிலில் நிற்கின்றாய் கேசவா நிலையாக கோவிலில் நிற்கின்றாய் கேசவா குறை ஒன்றும் இல்லை மறை மூர்த்தி கண்ணா

சரணம் - 5 
யாதும் மறுக்காத மலையப்பா உன்மார்பில் யாதும் மறுக்காத மலையப்பா உன்மார்பில்
 ஏதும் தர நிற்கும் கருணை கடல் அன்னை என்றும் இருந்திட ஏது குறை எனக்கு என்றும் இருந்திட ஏது குறை எனக்கு 
குறை ஒன்றும் இல்லை மறை மூர்த்தி கண்ணா மணிவண்ணா மலையப்பா கோவிந்தா கோவிந்தா

காக்கை சிறகினிலே நந்தலாலா - நின்றன் kakkai siraginile

K.J.Jesudas-2.33 minutes

Visitors from Coimbatore and Meerut viewed this post today(23/7/2012). I have uploaded two more videos viz.P.Unnikrishnan(7.49 minutes) and K.J.Jesudas(2.33Minutes) I have also posted another video for the same song. It is sung by Priya sisters)

P.Unnikrishnan-3 minutes P.Unnikrishnan-7.49 minutes

காக்கை சிறகினிலே 

1.காக்கைச்  சிறகினிலே நந்தலாலா-நின்றன் 
கரியநிறந் தோன்றுதையே நந்தலாலா;


2. பார்க்கு மரங்கலெல்லாம் நந்தலாலா -நின்றன் 
பச்சைநிறந் தோன்றுதையே நந்தலாலா;


3. கேட்கு மொலியிலெல்லாம் நந்தலாலா - நின்றன் 
கீத மிசைக்குதடா நந்தலாலா;


4.தீக்குள் விரலைவைத்தால் நந்தலாலா-நின்னைத் 
தீண்டுமின்பம்ந் தோன்றுதடா நந்தலாலா.

--பாரதியார

Kaakai Siraginile Lyrics In English:

1.kaakai siraginile nandhalala - nindran
kariya niram thondrudhaiye -nandhalala;

2.paarku marangalellam nandhalala - nindran
pachai niram thondrudhaiye nandhalala

3.kekum oliyil ellam nandhalala - nindran
geetham isaikudhada nandhalala;

4.theekkul viralai vaithal nandhalala - ninnaith
theendum inbam thondrudhada nandhalala

--Bharathiyar

see the metaphors.I see your black colour in crow's feather Nandalala (krishna)

i see the green colour in all the trees i see Nandalala

In all the sounds I hear your songs Nandalala

If i put my fingers in fire i feel the touch of you nandalala

'சுட்டும் விழி சுடர்தான்- கண்ணம்மா!suttum vizhi sudarthan'

1.சுட்டும் விழி சுடர்தான்,- கண்ணம்மா!
 சூரிய சந்திரரோ?

வட்டக் கரியவிழி,-கண்ணம்மா! 
வானக் கருமை  கொள்லோ?
பட்டுக் கருநீலப்-புடவை 
பதித்த நல்வயிரம் 

நட்டநடுநிசியில் -தெரியும் 
நக்ஷதிரங்களடீ!


2.சோலைமல ரொளியோ- உனது 
சுந்தரப் புன்னகைதான்? 

நீலகட லலையே - உனது 
நெஞ்சில லைகளடீ! 

கோலக்குயி லோசை -உனது 
குரலி னிமையடீ  

வாலைக் குமரியடீ,-கண்ணம்மா 
மருவக் காதல் கொண்டேன் 

3.சாத்திரம் பேசுகிறாய் -கண்ணம்மா 
சாத்திரமேதுக்கடீ?

ஆத்திரம் கொண்டவர்க்கே,- கண்ணம்மா 
சாத்திர முண்டோடீ?

மூத்தவர் சம்மதியில்-வதுவை 
முறைகள் பின்பு செய்வோம்;

காத்திருப்பேனோடீ?இது பார்,
கன்னத்து முத்த மொன்று!

suttum vizhichchudardhaan- kaNNammaa
 sooriya chandhiraroa?

vattak kariyavizhi -kaNNammaa
vaanak karumai kolloa?

pattuk karuneelap- pudavai 
padhiththa nal vayiram

nattanadu nisiyil -theriyum 
natchaththirangaLadi

soalai malaroLiyoa- unadhu 
sundharap punnagaidhaan?

neelak kadalalaiyae- unadhu 
nenjin alaigaLadi

koalak kuyiloasai-unadhu 
kuralin inimaiyadi!

vaalaik kumariyadi -kaNNammaa!
 maruvak kaadhal koNdaen.

saaththiram paesugiRaay-கண்ணம்மா 
saaththiram edhukkad?i

aaththiram kondavarkkae.- kaNNamaa 
saaththiram uNdoadi?

mooththavar sammadhiyil -vadhuvai 
muRaigaL pinbu seyvoam

kaaththiruppaenoadi?- idhu paar 
kannaththu muthamonru!

பாரதியார்-Bharathiar

    பாரதியார் Indian National Poet Maha Kavi Bharathiar. Subramaya Bharathi was born to Chinnasami Subramanya Iyer and Elakkumi (Lakshmi) Ammaal as "Subbayya" on December 11, 1882 in the Tamil village of Ettayapuram. He was educated at a local high school called "The M.D.T. Hindu College". From a very young age he learnt music and at 11, he was invited to a conference of Ettayapuram court poets and musicians for composing poems and songs. It was here that he was conferred the title of "பாரதி." Bharathi lost his mother at the age of 5 and his father at the age of 16.,

    When Bharathi was 14 year old he married Chellamal. After this early marriage, Bharathi, curious to see the outside world, left for Benares in 1898. The next four years of his life served as a passage of discovery. During this time he discovered a country in tumult outside his small hamlet. Bharathi worked as a teacher in Madurai Sethupathy High School (now a higher secondary school) and as a journal editor at various times in his life. Bharathi joined as Assistant Editor of the Swadeshamitran, a Tamil daily in 1904. By April 1907, he started editing the Tamil weekly India and the English newspaper Bala Bharatham with M.P.T. Acharya. Bharathi started to publish his poems regularly in these editions. Bharathi participated in the historic Surat Congress in 1907, which deepened the divisions within the Indian National Congress between the militant wing led by Tilak and Aurobindo and the moderate wing. Bharathi supported Tilak and Aurobindo together with V. O. Chidambaram Pillai and Kanchi Varathaachariyar. Tilak openly supported armed resistance against the British. In 1908, he gave evidence in the case which had been instituted by the British against V.O. Chidambaram Pillai. In the same year, the proprietor of the journal India was arrested in Madras. 

   Faced with the prospect of arrest, Bharathi escaped to Pondicherry which was under French rule. From there he edited and published the weekly journal India, Vijaya, a Tamil daily, Bala Bharatha, an English monthly, and Suryothayam, a local weekly of Pondicherry. The British tried to suppress Bharathi's output by stopping remittances and letters to the papers. Both India and Vijaya were banned in British India in 1909. Bharathi entered British India near Cuddalore in November 1918 and was promptly arrested. He was imprisoned in the Central prison in Cuddalore in custody for three weeks from 20 November to 14 December. The following year Bharathi met with Mohandas Karamchand Gandhi. .Bharathi's health was badly affected by the imprisonments and by 1920, when a General Amnesty Order finally removed restrictions on his movements, Bharathi was already struggling. He was struck by an elephant at Parthasarathy temple, Thiruvallikeni, Chennai, whom he used to feed regularly. Although he survived the incident, a few months later his health deteriorated and he died on September 11, 1921.

பாரதி

பாரதி இல்லம்

பார்த்தசாரதி கோவில்

   Though Bharathi was a people's poet there were only fourteen people to attend his funeral. The last years of his life were spent in a house in Triplicane, Chennai This house was bought and renovated by the Government of Tamil Nadu in 1993 and named 'Bharathiyar Illam' (Home of Bharathiyar). Let us remember Barathis word that we will never rest, nor sleep and we will be truthful to our Mother country.

    மகாகவி பாரதியார் 1882 டிசம்பர் திங்கள் 11 ம நாள் சின்னசாமி சுப்ரமணிய அய்யர் அவர் மனைவி லக்ஷ்மிக்கும் திருநெல்வேலி மாவட்டம் எட்டயபுரம் என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார். M.D.T என்ற உள்ளூர் உயர் நிலை பள்ளியில் பயின்றார்.சிறுவயது முதலே அவர் சங்கீதம் பயின்றார்.அவருக்கு 11 வயது இருக்கும்போது எட்டயபுரம் ராஜா தர்பாரில் நடக்கும் கவிஞர்கள் மற்றும் பாடகர்கள் பாட்டு, கவிதை புனைவோர் மகாநாட்டிற்கு பாரதியும் அழைக்கப்பட்டார். அங்குதான் அவருக்கு பாரதி என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டது.பாரதி தன்னுடைய தயை 5 வயதிலும் தந்தையை 11 வயதிலும் இழந்தார். பாரதிக்கு 14 வயதிருக்கும்போது அவர் செல்லம்மாளை மணந்தார்.திருமணதிற்கு பிறகு வெளிஉலகை பார்க்கும் நோக்கத்தோடு அவர் 1898 வாரனாசி சென்றடைந்தார். அங்கு இருந்த 4 ஆண்டுகளில் அவர் வெளிஉலகை பற்றி அறிவதற்கு உதவியாக இருந்தது. அவர் வாழ்ந்த சிறிய கிராமத்திற்கு வெளியில் உள்ள நாடுமுழுவதும் கொந்தளிப்பாக இருப்பதை உணர்ந்தார். தற்போது உயர் நிலை பள்ளியாக உள்ள மதுரை சேதுபதி பள்ளியில் சிறுது காலம பணியாற்றினார். பல நேரங்களில் அவர் பத்திரிகைகளில் பத்திரிக்கை ஆசிரியராக பணியாற்றியுள்ளார். 1904  -ம ஆண்டு சுதேசமித்திரன் பத்திரிக்கையில் உதவி ஆசிரியராக சேர்ந்தார். 1907  -ல் தமிழ் வார இதழ் இந்தியா மற்றும்  பாரதரத்தினம்என்கிறஆங்கில தினசரி பாரதி இந்த  பத்திரிக்கைகளில் தன்னுடைய கவிதைகளை தொடர்ந்து எழுதி வந்தார்.  1907  -ல் சூரத்தில் நடைபெற்ற இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் மாநாட்டில் கலந்துகொண்டார். தீவிர எண்ணம் கொண்ட திலகர் மற்றும் அரவிந்தருக்கும் மிதவாதிகளுக்கும் இடையே விரிசல் அதிகமானது.ஆங்கிலேயர்க்கு எதிராக  திலகர் ஆயுதம் ஏந்திய எதிர்ப்பை தெரிவிக்க வேண்டும் என்று விரும்பினார்.பாரதி  காஞ்சி வரதச்சரியார், வ.உ. சிதம்பரம்பிள்ளையுடன் சேர்ந்து திலகர் மற்றும் அரவிந்தருக்கு ஆதரவு தெரிவித்தார். திலகர் வெளிப்படையாக ஆயுத போராட்டத்தை விரும்பினார். வ. உ. சிதம்பரம்பில்லைக்கு எதிராக ஆங்கிலேயர் தொடர்ந்த வழக்கில் பிரிட்டிஷாருக்கு எதிராக சாட்சியம் அளித்தார். அதே வருடம் 'இநதியா' பத்திரிக்கை நடத்தி வந்த ஆசிரியர் சென்னையில் கைது செய்யப்பட்டார். பாரதி தானும் கைது செய்யப்படுவோம் என்ற எண்ணத்தில் பிரெஞ்ச் ஆளுகையில் இருந்த புதுச்சேரிக்கு தப்பி சென்றார்.அங்கிருந்து 'இநதியா'என்ற வார பத்திரிக்கை, 'விஜயா' என்ற தமிழ் தினசரி, பாலபாரதி என்ற ஆங்கில மாத இதழ் 'சூர்யோதயம்' என்ற உள்ளூர் தினசரியையும் நடத்தினார்.'இநதியா' மற்றும் 'விஜயா' இரண்டும் 1909 -ல் ஆங்கில அரசால் தடை செய்யப்பட்டது. 1918 -ல் பாரதி பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் கூடலூருக்கருகில் நுழைந்தவுடன் கைது செய்யப்பட்டார். அவர் கடலூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டு நவம்பர் 20 முதல் டிசம்பர் 14 வரை சிறையில் இருந்தார். அடுத்த ஆண்டு மோகன்தாஸ் கரம்ச்சந்திர காந்தியை சந்தித்தார்.சிறை வாசத்தால் அவருடைய உடல் நலம் பாதிக்கப்பட்டது. பின்னர் 1920 -ல் பிரிடிஷார் அறிவித்த பொது மன்னிப்பு (ஜெனரல் ஆம்நெஸ்டி ) ஆணையால் அவருக்கு விதிக்கபட்டிருந்த நடமாட்ட தடை தளர்த்தப்பட்டது. பாரதி சென்னை திருவல்லிகேணியில் இருக்கும் பார்த்தசாரதி கோவிலிக்கு செல்லும்போது அங்கிருக்கும் யானைக்கு உணவு கொடுப்பதை வழக்கமாக கொண்டிறிருந்தார். அப்படி ஒரு நாள் யானைக்கு உணவு கொடுக்கும்போது யானை துதிக்கையால் பாரதியை தாக்கி விட்டது. அந்த விபத்திலிருந்து அவர் அப்போது தப்பியபோதும் அதன் பிறகு அவருடைய உடல் நலம் வெகுவாக பாதிக்கப்பட்டது. 1921 -ம ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 11 -ம நாள் அவர் உயிர் பிரிந்தது. பாரதி மக்களின் கவிஞனாக இருந்தும் அவருடைய இறுதி சடங்கில் 14 மட்டுமே கலந்துகொண்டனர். பாரதியார் தனது வாழ்க்கையில் பிற்காலத்தில் திருவல்லிகேணியில் ஒரு வீட்டில் வசித்து வந்தார். இந்த வீடு திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோவிலுக்கு பின்பக்கம் உள்ளது. இந்த வீட்டை அரசு புதுப்பித்து "பாரதி இல்லம்" என்று பராமரித்து வருகிறது. அவ்வீட்டின் படம் இங்கு தரப்பட்டுள்ளது.